ewolucja to czasami droga zakończona ślepą uliczką. także nie kojarzę jej jako z czymś „zawsze pozytywnym”.

Natomiast nie wiem czy osoba prawna jest dobra czy zła. Z jednej strony wiadomo… tworzymy coś sztucznego, nie ludzkiego, nowego – tu mnie to razi.
z drugiej strony nikt nie karze współpracować z osoba prawną. chodzi oczywiście o wierzycieli.. powszechna jest praktyka sprawdzania statutów, wpisów w KRS i sprawozdań przed zawarciem transakcji. także jest dobrowolność w robieniu interesów.

Problem IMO jest wtedy kiedy sie zmusza ludzi do inwestowania w te spółki. OFE zus etc.

1. Orzeczenie amerykańskiego Sądu Najwyższego z 1842 roku (sprawa Swift v. Tyson), zezwalające sądom federalnym na tworzenie i rozwijanie wspólnego kodeksu prawa handlowego, który miał znaleźć zastosowanie w sytuacjach, kiedy strony sporu pochodziły z różnych stanów. Rzecz jasna, sądy federalne mogły od tej pory ignorować stanowe prawa – często bardzo restrykcyjne wobec korporacji – na rzecz federalnego prawa handlowego.

2. Orzeczenie amerykańskiego Sądu Najwyższego z 1886 roku (sprawa Santa Klara v. Koleje Południowego Pacyfiku), na mocy którego korporacje zyskały status „osoby prawnej” i ochronę gwarantowaną przez Czternastą Poprawkę do konstytucji – zaprojektowaną pierwotnie, aby chronić świeżo wyzwolonych niewolników (sic!).

[historię walki o korporacyjne przywileje w pigułce można obadać tutaj]

Panie Adamie… toż to żadna „ewolucja”, tylko najzwyklejszy w świecie etatyzm. Proszę poprawić ten niefortunny eufemizm, bo ktoś jeszcze pomyśli, że istnienie korporacji zawdzięczamy siłom wolnego rynku…

Ale tu masz racje obecnie większość firm jest niczyja. Każda ma akcje każdej.