Wydaje mi sie, ze masz tylko czesciowo racje. Nie z przymiotnikami piszemy czasem razem, a czasem osobno w zaleznosci, czy przedstawiamy stan chwilowy, czy trwaly. Przyklad:
Z zasady jestem niepalący.
Jestem dzisiaj nie palący, ponieważ boli mnie gardło.

Z tego mozemy wnioskowac, za Adam pisal o ludziach, ktorzy z reguly byli rozwazni, a rozum stracili jedynie chwilowo

A swoja drogą bardzo ciekawy blog. Tak trzymać!

Szwedzi akurat mają stabilne państwo, stabilne normy i wiadomo jak działać. Teza, że zyją z kilku umów sprzed 64 lat oznaczałby tylko, że są jeszcze bardzo wydajni i nie trwonią majątku. Oczywiście tak nie jest. Model skandynawski państwa akurat ma to do siebie, że biurokracja jest tam duzo bardziej sprawna (mniej jest niekompetencji), a korupcja jest bardzo niska. Tyle, że ten model jest wątpliwy do zastosowania w krajach o innej kulturze prawnej i innej kulturze pracy. Szwedzi są dalej bardzo produktywni i w większości wierzą w sprawiedliwość społeczną i jej instytucjonalne rozwiązania.

Fundusz Pracy istnieje w powołanym celu i do tego celu musi mieć zastosowanie. Przerzucanie pieniedzy z FP poza jego prawne ramy i przeciąganie pieniędzy na pomoc powodzianom, czy ofiarom innych klęsk nie może być fundowane z tego funduszu. Po pierwsze dlatego, że to uskutecznia złe nawyki, po drugie dlatego, że uderza to w znacznie uboższych, którzy nigdy by kredytu hipotecznego nie otrzymali.

Państwo może powołać nowy fundusz – szczerze mówiąc – prosząc obywateli o wsparcie przedsiębiorstw ktore toną w długach z opcji, bądź też utworzyć fundusz na pokrycie złych kredytów hipotecznych. W tym wypadku, musiałoby jakoś podnieść wpływy do budżetu, akurat jestem zwolennikiem tax & spend, a nie tego co jest obecnie spend & borrow.

W rzeczywistości jednak Polska ma fatalną kulturę prawną i przerzucanie pieniędzy między resortami na to wskazuje.

PS. Sprawiedliwość społeczna jest to taki zespół norm funkcjonujących w państwie, którego celem jest dostarczenie wszystkim obywatelom równego dostępu do usług publicznych, daje ona możliwość w miarę równego startu (jak edukacja publiczna), a także w sytuacjach trudnych pozwala przeżyć jego najsłabszym członkom (chorym, starym, dzieciom, biedocie). Kwestia godności też wchodzi w grę – im bardziej bogate społeczeństwo tym jego biedota powinna być relatywnie bogatsza, w istocie jednak sprawiedliwość społeczna polega na temperowaniu drastycznych nierówności, które są zapłonem niepokojów społecznych z rewolucjami włącznie.